Vrouwen en de afvalindustrie: slimfit, zakjes en een half kilootje

Een vriendin gaf me laatst haar gewicht en dat van haar man door. Niet om af te vallen, gewoon omdat ik moest uitrekenen hoeveel omega-3 ze nodig hadden. Tussen neus en lippen door zei ze: haar man was in de vakantie maar een half kilo aangekomen. Zij dus meer.

Ik moest er eerst even om grinniken, niet om haar uit te lachen maar om de herkenbaarheid ervan… en toen ineens zat ik weer eens in een rabbit hole…

Want dit is niet zomaar een vakantie-dingetje. Dit is een patroon dat al honderd jaar aan de gang is en er langzaamaan ingeslepen is.

Zakjes in de winkel

Weet je nog in de jaren 90, die zakjes met poeder die je moest mixen met water of melk. Slimfit, of hoe die dingen ook heetten. Je sloeg gewoon een maaltijd over en dronk een shake. Tadaaaa en weg vlogen je kilo's.

Niemand vroeg zich af waarom dat alleen vrouwen aansprak, it just did… Net als dat Gillette ooit besloot dat vrouwenbenen "te" harig waren en dus geschoren moesten worden, terwijl daarvoor niemand daar wakker van lag. Net als dat roken ineens "ontspannend" was en "slank" werd verkocht aan vrouwen, terwijl het bij mannen om status ging.

Steeds hetzelfde trucje. Eerst een probleem verzinnen dat er eigenlijk niet is. En dan de oplossing verkopen, waar heb ik dat eerder gezien??

Waarom vrouwen en de afvalindustrie al zo lang samengaan

Vrouwen hebben van nature meer vetweefsel en cyclus, zwangerschap en overgang gooien voortdurend roet in het eten qua gewicht en vocht. Dat is gewoon fysiologie.

Maar dat is niet waarom vrouwen en de afvalindustrie zo aan elkaar geplakt zijn geraakt. Dat kwam omdat er een markt lag die zich makkelijk liet overtuigen dat ze "verbeterd" moest worden. Niet omdat vrouwen zwakker zijn, maar omdat de onzekerheid (mede door opspelende hormonen) al klaarlag om op in te spelen. Bah bah!!!

Dus die halve kilo van haar man

Zegt dat halve kilo'tje nou dat mannen beter zijn in op gewicht blijven tijdens vakantie? Nee. Het zegt vooral dat er een verschil zat in vocht vasthouden, spiermassa en misschien gewoon toeval van die ene weegmoment. Je kan een man en vrouw gewoon niet met elkaar vergelijken hoe graag dat ook wordt gedaan ook (nog steeds!) in de medische wereld.

Wat wel klopt: als er een half kilo verschil is, springt bij háár het alarm sneller aan. Want zij is opgevoed met de gedachte dat haar lichaam continu bijgestuurd moet worden, anders, beter moet zijn. Hij niet. Wie kent niet die man die in de spiegel kijkt en denkt; wat een bink… en de vrouw die bij Gods gratie na het douchen in de spiegel kijkt en alleen maar haar foutjes ziet.

Waarom ik dit vertel

Zeker niet om je nog onzekerder te maken over je lichaam. Precies het tegenovergestelde!

Ik werk niet met de weegschaal als graadmeter… is het nice om te weten, ja tuurlijk, maar meestal niet voor mij maar voor de dame met wie ik werk. Het doet er voor mij gewoon niet voldoende toe.

De vraag is vooral of je systeem nog meewerkt. Slaap je goed, is je bloedsuiker stabiel, werken je vetzuren mee in plaats van tegen je, heeft je lijf de bouwstoffen die het nodig heeft.

Val je daarbij af, mooi meegenomen. Maar het is nooit het startpunt bij mij. Punt.

Want laten we eerlijk zijn... die andere insteek is precies het trucje dat ons al honderd jaar geld uit de zak klopt. Eerst zakjes, toen scheermesjes voor benen die niemand eerder een probleem vond en nu weer de zoveelste cursus of druppels waar je snel mee kan afvallen.

Dus nee geen afvalraces bij mij, ik wil een gezondere wereld en die start bij onszelf... die reclame kan ik dan wel weer waarderen ;)

Dussss... Ik ga je nu niet vertellen dat je een scan moet doen. Oké, ik doe het toch een beetje. Wil je weten waar jouw systeem écht vastloopt, in plaats van gokken met dieet nummer zoveel? Daar is de Weet Wat Je Vreet-scan voor.

Vraag 'm hier aan: https://www.merlinsmaan.nl/starthier/dagboekscan